Kadınlara bazen çok uyuz oluyorum. Genel olarak değil tabii ki, bazı konularda. Mesela ortalamadan biraz güzel olan, ya da çevresindeki gazcı erkeklerin dolduruşu ile yalancı özgüvene sahip hatunlara caddede, sokakta, mağazada, kaldırımda, omuz atıyorum. Evet. Bunu gerçekten yapıyorum. Ama bir sorun neden yapıyorum…
Şimdi yukarıdaki kayegorilerde sıraladığım bu ablalar ile malum, her yerde, her zaman ve her koşulda karşılaşabiliriz. Ben eşimleyken bile bu hayvanlığı yapıyorum. Elimde değil. Mesela bu ablalar karşıdan geliyor, ve nasıl bir öğreti ya da egoysa kesinlikle yol vermiyorlar, M. Jackson'ın Thriller videosundaki zombiler gibi hedefe kitlenmiş bir şekilde gelip, bizi yol vermeye zorluyorlar. Hayır efendim, ben sana yol vermek zorunda değilim. O güzelliğin, havan, cakan bana sökmez. 90 kiloluk bünyemle çakarım omuzu, yörüngesinden çıkmış gezegen gibi dolanırsın kozmik kaldırımlarda. Evet ben hayvanım. Elimde değil…
~ tarafından tuncao 02 Nisan 2011. Hayatın İçinden kategorisinde yayınlandıEtiketler: havalı kadın, hayvan adam, Kadın, kadına şiddet, omuz
No comments:
Post a Comment